Vrouwen met rimpels en hangende borsten, mannen met bollende buiken. Niemand heeft de eeuwige jeugd. Herman Gordijn schilderde de werkelijkheid op een mooie en eervolle manier, soms op humoristische manier weer. Museum MORE in Gorssel brengt een eerbetoon aan deze Nederlandse realist.

Lichamelijk verval

Herman Gordijn (1932 – 2017) laat een oeuvre van zestig jaar na. Zijn inspiratiebron vindt de schilder als hij als kind zijn huis in een nette Haagse wijk verlaat, en verdwaalt in de hoerenbuurt. Deze wereld vindt hij toch een stuk interessanter dan het ‘beschaafde gedoe’ in het wijkje waar hij woont. Kleurrijke figuren die trots achter het raam zitten en trots rond lopen in deze buurt.
Zijn laatste schilderij De Wallen wil hij voltooien, maar een maand voor de opening van zijn tentoonstelling in MORE overlijdt Gordijn. Het schilderij hangt in een van de zalen: een grote naakte man op hoge hakken staat als hoer in een etalage. Twee in het zwart geklede dames kijken (af)keurend naar de man. De dames zijn een verwijzing naar de streng christelijke bevolking van Terschuur waar Gordijn woonde met zijn vriend. Het laat een van zijn centrale thema’s zien: de tragiek van het menselijk lichaam in verval en het taboe dat daar nog steeds bij hoort. Ook oudere vrouwen (en mannen) willen mooi gevonden worden. Gordijn vindt dit iets ‘dramatisch’. Mensen willen begeerd worden en zelf begeren, maar het uiterlijk laat het niet meer toe. Dit proces probeert hij vast te leggen.

Tekenen op de iPad

Na zijn verhuizing naar Amsterdam schildert hij steeds meer naakte mannelijke figuren. Homoseksualiteit is meer geaccepteerd en Gordijn uit zich nu meer op dit vlak.
Behalve het vrije werk schildert Gordijn prachtige gedetailleerde portretten van vrienden en bekende Nederlanders. Zo schildert hij in 1982 het staatsieportret van koningin Beatrix.
Bij het schilderen van zijn figuren is het niet de bedoeling dat hij bekenden naschildert. Toch lijken zijn figuren op zijn vrienden. Daarin gaat hij een stukje venijn niet uit de weg. Hij schildert een groepsportret ‘Uitje’ van een aantal vrouwen, die eenmaal op het doek zijn vriendinnen blijken te zijn Een van de dames krijgt een strontvlieg boven haar hoofd. Zij heeft net iets onaardigs gezegd. Bij een andere dame vliegt er juist een vlinder boven haar hoofd. Zij kan geen kwaad doen.
In 2016 maakt Gordijn een serie prenten met de Canal Parade in Amsterdam als inspiratiebron. Deze serie is uitgevoerd in de toyobo-techniek, vergelijkbaar met het traditionele etsprocedé. Echter zijn deze tekeningen voor de etsen door hem gemaakt op de iPad. Op hoge leeftijd is de kunstenaar de allereerste die deze techniek via de iPad feilloos onder de knie krijgt.

Museum MORE besteedt drie zalen aan het werk van de kunstenaar Herman Gordijn. Een tentoonstelling met de boodschap dat we ook in verval nog mooi zijn, met een humoristisch tintje.